Patronka parafii w Rogowie:
Św. Dorota - córka rzymskiego senatora - urodziła się około 290 r. w Cezarei Kapadockiej. Otrzymała bardzo staranne wychowanie. Za cesarza Dioklecjana (ur. 244 r. – zm. 316 r.) rozpoczęto kolejne prześladowania chrześcijan. Namiestnik Cezarei Suprycjusz z nadzwyczajną gorliwością i okrucieństwem wykonywał cesarskie rozkazy. Gdy dowiedział się, że św. Dorota swoim przykładem zachęca innych do stałości w wierze w Chrystusa i wytrwania pomimo prześladowań, kazał ją pojmać, próbując zmusić do wyrzeczenia się wiary. Święta nie przelękła się widoku narzędzi tortur, więc kazał ją siec rózgami i rozdzierać ciało hakami. Widząc, że tortury nie przynoszą skutku, wpadł na pomysł, żeby jej siostry Kaliksta i Krystyna - obie były chrześcijankami, które wyrzekły się wiary ze strachu przed męczarniami – namówiły Dorotę do pójścia za swoim przykładem. Jednak stało się zupełnie inaczej. Święta swoim przykładem tak wpłynęła na obie siostry, że zaczęły żałować swego czynu i powróciły do prawdziwej wiary w Jezusa. Św. Dorota poniosła śmierć męczeńską 6 lutego 311 roku.
Martyrologium rzymskie, opisując męczeństwo św. Doroty, wspoina o młodym mówcy Teofilu, który na widok męczeństwa św. Doroty i towarzyszących mu wyjątkowych okoliczności, nawrócił się i uwierzył w Chrystusa. Teofil miał bowiem zapytać z ironią przyszłą świętą, czemu tak spieszno jej do śmierci. Ta miała odpowiedzieć: bo idę od niebiańskich ogrodów. Usłyszawszy to Teofil kpił dalej, mówiąc: Gdybyś mi z tych niebiańskich ogrodów podarowała owoce i kwiaty, to bym uwierzył. W kilka chwil po tej rozmowie nagle zjawił się chłopiec, który podarował Teofilowi koszyk pełen róż i owoców. To wydarzenie przyczyniło się do nawrócenia Teofila, który niedługo potem także zginął męczeńską śmiercią.
Liturgiczne wspomnienie św. Doroty, dziewicy i męczennicy, przypada 6 lutego.
Patronka: młodych małżeństw, ogrodników, kwiaciarzy, botaników i browarników.
Atrybuty: trzy jabłka i trzy róże lub kosz z nimi, a także miecz, krzyż, lilia oraz gałązka palmy.
